برنامه جهانی خوراک: بهای مواد خوراکی در افغانستان ۴۷ درصد افزایش یافته است

فشار اقتصادی؛

برنامه جهانی خوراک:

 بهای مواد خوراکی در افغانستان ۴۷ درصد افزایش یافته است

بریانیوز:(شنبه،۲۹ حمله ۱۴۰۵) برنامه جهانی خوراک (WFP) اعلام کرده است که بهای مواد خوراکی در افغانستان تا ۴۷ درصد افزایش یافته و این وضعیت فشارهای جدی اقتصادی را بر خانواده‌ها وارد کرده است.

در گزارش تازه این نهاد که مربوط به هفته دوم ماه اپریل است، آمده است که قیمت برنج بین ۲۴ تا ۴۷ درصد، گندم نزدیک به ۲۰ درصد، روغن ۱۰ درصد و شکر ۱۹ درصد افزایش یافته است. بر اساس این گزارش، هرچند بازارها فعال اند، اما تغییر مسیرهای تجارتی باعث افزایش هزینه‌های ترانسپورت، طولانی شدن زمان انتقال کالا و نابرابری در توزیع مواد شده است.

برنامه جهانی خوراک هشدار داده است که ترکیب افزایش قیمت‌ها، محدودیت در زنجیره تأمین و کاهش فرصت‌های شغلی، فشار اقتصادی بر خانواده‌ها را در افغانستان به‌گونه قابل توجهی افزایش داده است.

در کنار این وضعیت، شماری از باشندگان کابل نیز از دشواری‌های زندگی شکایت دارند. آنان می‌گویند افزایش قیمت مواد خوراکی در کنار فقر و بی‌کاری، توان اقتصادی خانواده‌ها را به شدت کاهش داده است.

مصطفی، یکی از باشندگان کابل، می‌گوید: «روزانه ۳۰۰ تا ۴۰۰ افغانی عاید نداریم، آرد و روغن گران است، باید حکومت و تاجران در این زمینه توجه کنند و از مردم حمایت شود.»

در همین حال، حسیب‌الله صافی، آگاه اقتصادی، بر نیاز به ذخیره‌سازی مواد خوراکی و جلوگیری از احتکار تأکید کرده و خواستار همکاری تاجران در شرایط کنونی شده است.

از سوی دیگر، وزارت اقتصاد افغانستان با تأیید افزایش قیمت‌ها در بازارها اعلام کرده است که تلاش‌ها برای مدیریت بحران و ایجاد فرصت‌های شغلی جریان دارد. عبداللطیف نظری، معین مسلکی این وزارت، گفته است: «هدف ما تنوع مسیرهای تجارتی و اجرای پروژه‌های اشتغال‌زا است تا از این طریق فرصت‌های کاری ایجاد و قدرت خرید مردم افزایش یابد.»

با این حال، گزارش‌ها نشان می‌دهد که وضعیت بازار کار نیز همچنان ضعیف است و دسترسی به کار به‌طور میانگین به ۱.۷ روز در هفته کاهش یافته است؛ موضوعی که نسبت به سال گذشته افت قابل توجهی را نشان می‌دهد.

شهروندان، به‌ویژه در کابل، همچنان از افزایش بی‌رویه قیمت مواد خوراکی مانند روغن، شکر، لوبیا، نخود و برنج شکایت دارند و می‌گویند این وضعیت فشار سنگینی بر زندگی طبقه متوسط و خانواده‌های کم‌درآمد وارد کرده است.