بی‌جاشدگان داخلی خواهان تأمین سرپناه و مواد غذایی از سوی امارت هستند

شکایت بی جاشدگان؛
بی‌جاشدگان داخلی خواهان تأمین سرپناه و مواد غذایی از سوی امارت هستند

بریانیوز:(یکشنبه۱۴ جدی۱۴۰۴) به گفته‌ این خانواده‌ها، نبود سرپناه مناسب، سرمای شدید و کمبود امکانات اولیۀ‌ٔ زندگی، آن‌ها را با مشکلات جدی مواجه کرده است.

با شدت گرفتن سرمای زمستان در کابل، صدها خانواده‌ بی‌جاشده‌ داخلی در کوتل خیرخانه شب و روز خود را زیر خیمه‌ها سپری می‌کنند.

به گفته‌ این خانواده‌ها، نبود سرپناه مناسب، سرمای شدید و کمبود امکانات اولیه‌ زندگی، آن‌ها را با مشکلات جدی مواجه کرده است.

آنان از امارت اسلامی افغانستان می‌خواهند تا به وضعیت بی‌جاشده‌های داخلی توجه جدی داشته و برای حل مشکلات‌شان اقدام کند.

شکیلا، یکی از بی‌جاشده‌های داخلی، گفت: «شب‌ها کودکان ما نمی‌خوابند و گریه می‌کنند که مادر، چه بخوریم؟»

محمدولی، بی‌جاشده از ایران، گفت: «در زمستان با مشکلات زیادی روبه‌رو هستیم. دست و پایم شکسته و در وضعیت بسیار بدی زندگی می‌کنیم.»

عصمت که ۱۴ سال پیش به‌دلیل جنگ به کابل بی‌جا شده، می‌گوید به‌دلیل مشکلات اقتصادی و نبود فرصت‌های شغلی نتوانسته برای خانواده‌اش سرپناه فراهم کند.

او اکنون همراه با مادر بیمار و سایر اعضای خانواده‌اش در خیمه زندگی می‌کند.

او افزود: «خواست ما از دولت این است که برای ما زمین توزیع کند تا بتوانیم سرپناه بسازیم. زندگی در خیمه‌ها در فصل سرما ممکن نیست.»

رعنا، یک بی‌جاشده دیگر، گفت: «خواست ما از امارت اسلامی این است که در بخش مواد غذایی نیز کمک کنند تا بتوانیم روز را سپری کنیم.»

در همین حال، شماری از آگاهان اقتصادی هشدار می‌دهند که بی‌توجهی به وضعیت بی‌جاشده‌های داخلی می‌تواند پیامدهای اجتماعی و اقتصادی گسترده‌ای در پی داشته باشد.

میرشاکر یعقوبی، آگاه اقتصادی، گفت: «در این زمستان، حکومت باید با درک وضعیت اقتصادی به بی‌جاشده‌های داخلی توجه کند و در تأمین سرپناه، مواد غذایی و کمک‌های نقدی به آن‌ها رسیدگی نماید.»

اگرچه وزارت مهاجران و عودت‌کنندگان تاکنون به‌طور رسمی در این مورد اظهار نظری نکرده است، اما درگیری‌های چند دهه گذشته در افغانستان باعث شده بسیاری از شهروندان به ولایت‌های مختلف، بالخصوص کابل، آواره شوند.

این وزارت پیش‌تر گفته بود که شمار زیادی از بی‌جاشده‌های داخلی را به ولایت‌های اصلی‌شان بازگردانده است.