ازوینزویلا تا خاورمیانه؛
تقابل آشکار روسیه و امریکا برسر ایران در شورای امنیت

بریانیوز:( شنبه۲۷جدی ۱۴۰۴) جلسه اضطراری شورای امنیت ملل متحد به درخواست امریکا برای بررسی وضعیت ایران، شب گذشته جمعه۲۶ جدی با سخنرانی مارتا آما آکیا پوبی، معاون منشی عمومی ملل متحد، آغاز شد.

او با تشریح خلاصۀ از وقایع دو هفته اخیر اعتراضات در ایران گفت: «تظاهرات‌کنندگان خواستار سرنگونی حکومت و به‌دست‌آوردن کرامت و حقوق بشر بودند. بعضی از معترضان در حمایت از سلطنت تظاهرات کردند. این تظاهرات مسالمت‌آمیز بود.»

او سپس به سرکوب خشونت‌آمیز و قطع سراسری انترنت اشاره کرد و از وضعیت بازداشت شدگان ابراز نگرانی کرد و گفت بعضی آمارها حاکی از بازداشت ۱۸ هزار نفر است.

معاون منشی عمومی ملل متحد خواستار پاسخگویی عوامل این سرکوب‌ها بر اساس قوانین بین‌الملل شد.

او گفت که اقدام نظامی علیه ایران وضعیت را بیش از پیش «متشنج می‌کند.»

این مقام ملل متحد خواستار رسیدگی به اعتراضات و حل مساله هستۀ از راه گفت‌وگو و دیپلماسی شد.

شوای امنیت صحنۀ رویارویی سیاسی روسیه و امریکا

نشست اضطراری شورای امنیت سازمان ملل درباره وضعیت ایران، به صحنه رویارویی مستقیم سیاسی میان ایالات متحده و روسیه بدل شد؛ جایی که واشینگتن با ادبیات تهدیدآمیز از موضع مداخله دفاع کرد و مسکو آن را اقدامی خطرناک و ناقض قوانین بین‌المللی دانست.

نمایندۀ آمریکا در این نشست اعلام کرد که تحولات ایران «صرفاً یک مسأله داخلی» نیست و دولت ترامپ در کنار «مردم شجاع ایران» ایستاده است. او حکومت ایران را مسؤول مستقیم بحران اقتصادی و وضعیت معیشتی مردم دانست و مدعی شد که هزاران نفر از معترضان کشته شده‌اند. نماینده آمریکا همچنین ایران را به تهدید صلح و امنیت بین‌المللی، حمایت از گروه‌های نیابتی و تأمین مالی برنامه‌های هسته‌ای و موشکی به زیان مردم این کشور متهم کرد.

در مقابل، نمایندۀ روسیه با لحنی انتقادی هشدار داد که برخی بازیگران خارجی در پی سرنگونی حکومت ایران با استفاده از زور هستند. او گفت اعتراض‌ها در ایران رو به کاهش است و مواضع و ادبیات آمریکا را «غیرمسئولانه» توصیف کرد.

مسکو تأکید کرد که هرگونه نقض معیارها و قوانین بین‌المللی در قبال ایران می‌تواند پیامدهای جدی و غیرقابل پیش‌بینی به‌دنبال داشته باشد.

این تقابل لفظی نشان می‌دهد که شورای امنیت نه‌تنها به راه‌حل مشترکی برای بحران ایران نزدیک نشده، بلکه بار دیگر به میدان رقابت قدرت‌های بزرگ تبدیل شده است؛ رقابتی که خطر تشدید تنش‌ها را بیش از پیش افزایش می‌دهد، بی‌آن‌که چشم‌انداز روشنی برای کاهش رنج مردم ایران ارائه کند.