د نهضت جوانان مسلمان ٥٨ مه کلیزه په مناسبت؛

د نهضت جوانان مسلمان ٥٨ مه کلیزه؛ د قربانیو، مبارزې او یو نه ماتېدونکي فکر تاریخي او تحلیلي انځور:

بریانیوز( جمعه، ١٤ حمل ١٤٠٥)

نهضت جوانان مسلمان د افغانستان په معاصر تاریخ کې یو له مهمو اسلامي، فکري او سیاسي خوځښتونو څخه شمېرل کېږي، چې بنسټ یې د ژورو اسلامي افکارو، ملي احساس او د عدالت غوښتنې پر اساس ایښودل شوی و. د دې نهضت له تأسیس څخه ٥٨ کاله تېرېږي، خو لا هم د دې غورځنګ یاد، قربانۍ او مبارزه د افغان ولس په حافظه کې ژوندۍ دي.

دا نهضت یوازې یو سیاسي حرکت نه و، بلکې یو فکري بیداري او د بدلون لپاره یو عملي اقدام و، چې د کابل پوهنتون له علمي چاپېریال څخه راپورته شو او وروسته یې د ټولنې پر بېلابېلو برخو ژور اغېز وکړ.

د نهضت بنسټ او بنسټګر

د دې نهضت بنسټګر د هېواد هغه با احساسه، متعهد او با استعداده ځوانان وو چې غوښتل یې افغانستان د اسلامي ارزښتونو، عدالت او خپلواکۍ پر بنسټ ورغوي.

د دې نهضت مشري د شهید استاد عبدالرحیم نیازی پر غاړه وه، او نور بنسټګر یې عبارت وو له: ، شهید مولوي حبیب الرحمن، شهید انجنیر سیف الدین نصرتیار، انجنیر گلبدین حکمتیار، شهید استاد عبدالقادر توانا، شهید غلام رباني عطیش، شهید سید عبدالرحمن، شهید استاد ګل محمد، شهید انجنیر حبیب الرحمن، شهید ډاکټر محمد عمر، شهید عبدالحبیب حنانی او شهید خواجه محفوظ منصور.

دا ټول هغه شخصیتونه وو چې د فکر، علم او عمل یو بې‌ساری ترکیب یې درلود او د یوې لویې موخې لپاره سره راټول شوي وو.

د نهضت جوانان مسلمان تاریخ د قربانیو له پاڼو ډک دی. د دې نهضت بنسټګر یوازې نظریه ورکوونکي نه وو، بلکې د عمل خلک وو چې د خپل فکر، عقیدې او هدف لپاره یې تر ټولو لوړه بیه ورکړه—یعنې خپل ژوند.

د هغه وخت استبدادي او وروسته کمونستي نظامونو دا غورځنګ د خپل واک لپاره جدي ګواښ باله، له همدې امله یې د دې نهضت د ځپلو لپاره پراخ او سخت اقدامات ترسره کړل. ډېری مشران ونیول شول، زنداني شول او په ډېر ظلم سره شهیدان کړل شول.

دا هغه وخت و چې د حق ویلو بیه مرګ وه، خو د دې نهضت غړي بیا هم چوپ پاتې نه شول. تقریباً د دې نهضت ټول بنسټګر شهیدان شول، او دا قربانۍ د افغانستان د فکري او سیاسي تاریخ یو نه هېریدونکی باب جوړوي.

نهضت جوانان مسلمان په پیل کې خپل فعالیتونه له فکري او فرهنګي مبارزې څخه پیل کړل. په پوهنتونونو کې یې د اسلامي فکر د خپرولو، د ځوانانو د بیدارولو او د ټولنې د اصلاح لپاره هڅې کولې.

خو ډېر ژر دا فکري مبارزه د سیاسي فشارونو سره مخ شوه، او د حالاتو د بدلون سره دا حرکت عملي مقاومت ته واوښت. د هېواد د دفاع او د ارزښتونو د ساتنې لپاره یې مبارزه پیل کړه، چې وروسته دا مبارزه په پراخ جهاد بدله شوه.

په دې منځ کې، انجنیر گلبدین حکمتیار د دې نهضت له مهمو او اغېزمنو څېرو څخه دی، چې تر نن ورځې یې د دې لارې مشعل ژوندی ساتلی دی.

هغه د خپل ژوند ډېره برخه په سنګر، هجرت او مبارزه کې تېره کړې ده. د ده مبارزه یوازې نظامي نه وه، بلکې سیاسي او فکري اړخونه یې هم درلودل، او تل یې هڅه کړې چې افغانستان یو مقتدر، خپلواک او په واقعي معنا اسلامي نظام ولري.

د نوموړي شخصي ژوند هم له قربانیو خالي نه دی. د هغه پلار، ورور او د کورنۍ نور غړي د دې لارې قرباني شوي دي، چې دا د هغه د ژمنتیا او ثبات څرګندونه کوي.

په تحلیلي توګه دا هم لیدل کېږي چې د افغانستان په تېرو لسیزو کې بېلابېلو حاکمو نظامونو هڅه کړې چې انجنیر حکمتیار له سیاسي صحنې لرې وساتي.

د دې هڅو تر شا دا تحلیل وړاندې کېږي چې هغه کړۍ چې د افغانستان په سیاسي جوړښتونو اغېز لري، نه غواړي داسې یو حرکت واک ته ورسېږي چې د نهضت جوانان مسلمان له مفکورې څخه الهام اخلي او یو خپلواک، مقتدر او واقعي اسلامي نظام رامنځته کوي.

له همدې امله، د دې نهضت د مفکورې د محدودولو او د هغې د رهبرۍ د کمزوري کولو هڅې په بېلابېلو بڼو ترسره شوې دي.

د نهضت جوانان مسلمان ۵۸مه کلیزه یوازې یو تاریخي مناسبت نه دی، بلکې د یوې لارې، یوې مفکورې او یوې قربانۍ ژوندی یاد دی.

دا نهضت موږ ته دا درس راکوي چې بدلون د قربانۍ، ثبات او ایمان پرته نه راځي. د دې نهضت شهیدان د افغانستان د معاصر تاریخ هغه روښانه ستوري دي چې لا هم د راتلونکو نسلونو لپاره لاره روښانه کوي.

نن ورځ، که څه هم وختونه بدل شوي، خو د دې نهضت اساسي ارمانونه—عدالت، اسلامي نظام او ملي خپلواکي—لا هم د افغان ولس اساسي غوښتنې دي، او دا لاره لا هم دوام لري.