پیوستن نتانیاهو به شورای صلح؛ اعطای امتیاز یا مشروعیت سیاسی

پیوستن نتانیاهو به شورای صلح؛ اعطای امتیاز یا مشروعیت سیاسی

بريانيوز: (پنجشنبه۲دلو ۱۴۰۴) پذیرش دعوت دونالد ترمپ از سوی بنیامین نتانیاهو برای پیوستن به «شورای صلح»، در حالی اعلام شده است که خود نخست‌وزیر اسرائیل یکی از بازیگران اصلی ادامه جنگ و بحران جاری  در منقطه و غزه به‌شمار می‌رود؛ واقعیتی که پرسش‌های جدی درباره ماهیت و اعتبار این شورا برمی‌انگیزد.

دفتر نخست‌وزیری رژیم اسرائیل روز چهارشنبه، اول دلو، تأیید کرد که نتانیاهو دعوت رئیس‌جمهور امریکا برای عضویت در «شورای صلح» را پذیرفته است.

این شورا که در ابتدا به‌عنوان چارچوبی برای مدیریت غزه پس از پایان جنگ مطرح شده بود، در منشور خود هدفش را «گسترش ثبات، برقراری حکمرانی قانونی و تأمین امنیت در مناطق درگیر یا در معرض مخاصمه» عنوان کرده است. با این حال، حضور چهرۀ که هنوز رژیم اش مشروعیت سیاسی ندارد و درگیر جنگ فعال است، این ادعاها را با تردید جدی روبه‌رو می‌سازد.

منتقدان می‌گویند نتانیاهو نه‌تنها نقشی در توقف جنگ نداشته، بلکه از جمله رهبرانی است که سیاست‌هایش به تداوم درگیری و افزایش تلفات غیرنظامیان انجامیده است. از این منظر، پیوستن او به نهادی با عنوان «صلح»، بیش از آن‌که نشانه تعهد به پایان خشونت‌ها باشد، می‌تواند تلاشی برای بازسازی چهره سیاسی و فرار از فشارهای بین‌المللی تلقی شود.

از سوی دیگر، دعوت و پذیرش نتانیاهو به این شورا عملاً می‌تواند به معنای اعطای مشروعیت سیاسی از سوی دونالد ترمپ به رهبری باشد که همچنان در مسیر جنگ حرکت می‌کند.

تحلیل‌گران هشدار می‌دهند که چنین اقدامی، مفهوم صلح را تهی کرده و شورا را به ابزاری سیاسی بدل می‌سازد که به‌جای حل ریشه‌های بحران، به تطهیر عاملان آن می‌پردازد.

پیش از این، محمد ششم، پادشاه مراکش، نیز دعوت ترمپ برای عضویت در «شورای صلح» را پذیرفته و ترمپ از چین و روسیه هم برای پیوستن به این شورا دعوت کرده است.

رئیس‌جمهور امریکا حتی احتمال جایگزینی این شورا با سازمان ملل متحد را رد نکرده؛ اظهاراتی که نگرانی‌ها درباره یک‌جانبه‌گرایی و استفاده ابزاری از مفهوم صلح را تشدید کرده است.

در مجموع، پیوستن نتانیاهو به «شورای صلح» نه‌تنها با واقعیت جنگ جاری در تناقض آشکار قرار دارد، بلکه این پرسش اساسی را مطرح می‌کند که آیا ترمپ به‌دنبال صلح است، یا در حال مشروعیت‌بخشی سیاسی به رهبرانی است که خود در کانون بحران و جنگ قرار دارند.