تأکید حکمتیار بر اولویت آموزش؛ «بی‌توجهی به تعلیم دشمنی با آینده کشور است»

تأکید حکمتیار بر اولویت آموزش؛ «بی‌توجهی به تعلیم دشمنی با آینده کشور است»

بریانیوز:(یکشنبه،۱۷ حوت۱۴۰۴) حبیب‌الرحمن حکمتیار، چهرۀ سیاسی افغان، با انتشار پیام‌هایی در صفحه رسمی خود در شبکه اجتماعی ایکس بر اهمیت آموزش و گسترش علوم معاصر در افغانستان تأکید کرده و گفته است که اولویت‌دادن به تعلیم و تربیه می‌تواند آیندۀ روشن برای کشور رقم بزند.

حکمتیار روز شنبه،۱۶ حوت مصادف به۷ مارچ در پیامی نوشت که بدون فریب دادن خود باید پذیرفت که «اولویت دادن به تعلیم و دانش، یگانه راه رسیدن به آیندۀ بهتر برای کشور است» و هر کسی که به این موضوع اهمیت ندهد در واقع در برابر منافع ملی قرار دارد. به گفته او، توسعه برابر آموزش برای پسران و دختران یکی از نیازهای اساسی جامعه افغانستان است.

او بدون نام بردن از گروه یا طرف مشخصی افزود که برای سنجش میزان توجه حکومت‌ها یا جریان‌های سیاسی به آموزش می‌توان به چند شاخص توجه کرد؛ از جمله اینکه در زمان حاکمیت آنان چند مکتب ساخته یا بسته شده، چه تعداد دانشگاه‌ها تعطیل شده‌اند و چند استاد دانشگاه و کادرعلمی کشور را ترک کرده‌است.

این چهرۀ سیاسی همچنین تأکید کرد که سپردن مسئولیت‌ها به افراد غیرمتخصص در ادارات دولتی نیز نشانۀ بی‌توجهی به دانش و تحصیلات عالی است؛ اقدامی که به گفتۀ او انگیزه آموزش را در میان جوانان کاهش داده و آینده علمی و اقتصادی کشور را تهدید می‌کند.

حکمتیار در ادامه پیام خود خواستار سرمایه‌گذاری گسترده دولت بر آموزش شد و گفت که آرزو دارد در هر کوچۀ افغانستان مکتب وجود داشته باشد، آموزش برای همه رایگان و اجباری باشد و هزینه‌های آن را دولت تأمین کند. او همچنین بر سپردن کارها به افراد متخصص و کادرهای شایسته تأکید کرد.

وی چند روز پیش‌تر، در پنجم مارچ نیز در پیامی دیگر در همین شبکه اجتماعی نوشته بود که نزدیک به سه دهه است آقای گلبدین حکمتیار، رهبر حزب اسلامی افغانستان بخش زیادی از وقت خود را با کامپیوتر صرف مطالعه، تحقیق و نوشتن می‌کند. او با اشاره به دیدگاه‌های رهبران طالبان دربارۀ برخی سهولت‌ها مانند اینترنت، تلویزیون و تلفن همراه، این رویکرد را مورد انتقاد قرار داد و آن را مانعی در برابر پیشرفت علمی جامعه دانست.

حکمتیار در پیام خود همچنین با اشاره به آیۀ از قرآن عظیم الشان («وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى») تأکید کرد که پیشرفت ملت‌ها نتیجه تلاش و کوشش آنان است و عقب‌ماندگی جوامع اسلامی نیز به دلیل کم‌توجهی به علم، تحقیق و تلاش جمعی بوده است.