د سره صلیب نړیوال فدراسیون: د نړیوالو مرستو کمېدل په افغانستان کې ناورین زېږولی

بریانیوز:(سه شنبه،۷ دلو۱۴۰۴)  د سره صلیب او سرې میاشتې د ټولنو د نړیوال فدراسیون د اسیا او اوقیانوسیه لپاره سیمه‌ ییز چارواکي، الکساندر ماتیو، ویلي چې د نړیوالو بشري مرستو کمېدل په افغانستان کې «غمجنې او ناورینوونکې پایلې» لري او د میلیونونو خلکو ژوند یې له جدي ګواښ سره مخ کړی دی

نوموړي په یوه ویډیويي پیغام کې ویلي چې د نړیوالو مرستو له کمېدو سره، ماشومان جبري کار ته اړ ایستل کېږي، نجونې په کم عمر ودونو ته مجبورېږي او ګڼې کورنۍ د لوږې او سختې یخنۍ له امله خپل کوچني ماشومان له لاسه ورکوي. د هغه په وینا، دا وضعیت د افغانستان تر ټولو زیان‌من قشرونه، په ځانګړې توګه ماشومان او ښځې، سخت ځپلي دي

لوږه؛ پخوانۍ ستونزه، خو اوس بې‌مرستې

الکساندر ماتیو ټینګار کړی چې په افغانستان کې، په ځانګړي ډول د هېواد په ختیځو کلیوالو سیمو کې، لوږه او خوارځواکي له کلونو راهیسې موجوده وه، خو تر دې وروستیو پورې خلک لږ تر لږه د بیړنیو حالاتو پر مهال د مرستندویه بنسټونو له خوا مرسته کېدلای شول. هغه وویل، پخوا به خلک د خوړو د وېش مرکزونو او یا هم لومړنیو روغتیايي کلینیکونو ته ورجع کېدل او لږ تر لږه به یې د ژوند د ژغورنې اساسي مرسته ترلاسه کوله

خو د هغه په وینا، اوس وضعیت ډېر بدل شوی دی

د سلګونو خدمتونو بندېدل

د سره صلیب د نړیوال فدراسیون دا چارواکی وایي، د نړیوالو مرستو د پراخو کمښتونو له امله، دا مهال د افغانستان په بېلابېلو سیمو کې سلګونه روغتیايي، تغذیوي او بشري خدمتونه بندېږي. هغه خبرداری ورکړی چې د دغو مرکزونو تړل کېدل به د لوږې، ناروغیو او مړینې کچه لا لوړه کړي، په ځانګړې توګه په هغو لیرې پرتو سیمو کې چې خلک پر همدې مرستو بشپړ تکیه لري

د نړیوالې ټولنې لپاره خبرداری

الکساندر ماتیو د نړیوالې ټولنې پر غړو غږ کړی چې افغانستان هېر نه کړي او د بشري مرستو د کمولو پرېکړې له سره وارزوي. د هغه په وینا، دا یوازې د مرستو موضوع نه ده، بلکې د میلیونونو بې‌وسه انسانانو د ژوند او مرګ پوښتنه ده

هغه زیاته کړه چې که نړیوال ملاتړ بېرته پیاوړی نه شي، افغانستان به له یوه لا ژور بشري ناورین سره مخ شي؛ هغه ناورین چې اغېزې به یې یوازې پر دې هېواد محدودې نه پاتې کېږي

پایله

د سره صلیب د نړیوال فدراسیون دا څرګندونې یو ځل بیا د افغانستان د بشري وضعیت د خطر زنګ وهي. لوږه، خوارځواکي، ماشوم کار، او جبري ودونه هغه تلخ واقعیتونه دي چې د مرستو له کمېدو سره ورځ تر بلې پراخېږي. څارونکي وایي، که نړیواله ټولنه ژر اقدام ونه کړي، د افغانستان بشري کړکېچ به لا پسې ژور او نه جبرانېدونکی شي