سفر هیئت پاکستانی به قندهار؛ پنج خواست اسلام‌آباد از طالبان و پاسخ‌های هبت‌الله

فضل احمد معنوی در گزارشی از دیدار هیئت پاکستانی با مقام‌های طالبان در قندهار، از طرح پنج خواست اساسی اسلام‌آباد و توافق دو طرف برای اجرای تعهدات در یک مهلت یک‌ماهه خبر داده است.

بریانیوز- جمعه، ۸ عقرب ۱۴۰۵

فضل احمد معنوی، نویسنده و تحلیل‌گر سیاسی، در مطلبی درباره مذاکرات هیئت پاکستانی با مقام‌های طالبان در قندهار نوشته است که یک هیئت پاکستانی به ریاست جنرال عنایت حسین، روز ۲۲ اکتوبر به این شهر سفر کرده و با مقام‌های ارشد طالبان دیدار کرده است.

به نوشته معنوی، این هیئت شامل چهار عضو بخش‌های امنیتی پاکستان و یک نماینده وزارت خارجه این کشور بوده و مسئولان امور قنسولی پاکستان در کابل و قندهار نیز در آن حضور داشته‌اند.

بر اساس اطلاعاتی که این نویسنده از منابع خود نقل کرده، اعضای هیئت ساعت ۹ صبح از طریق گذرگاه سپین‌بولدک وارد افغانستان شده‌اند، با مقام‌های طالبان در قندهار دیدار کرده و ساعت ۱۰ شب به کویته بازگشته‌اند.

در این دیدار، ملا شیرین، والی طالبان در قندهار، ملا طالب، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی طالبان، صدر ابراهیم، معاون وزارت داخله طالبان، مفتی لطف‌الله حکیمی، سرمفتش وزارت دفاع طالبان و ملا عبدالقدوس، رئیس استخبارات نظامی این گروه حضور داشته‌اند. گفته می‌شود شماری از این مقام‌ها برای شرکت در نشست از کابل به قندهار رفته بودند.

پنج خواست اساسی پاکستان از طالبان

به نوشته فضل احمد معنوی، هیئت پاکستانی در این دیدار پنج موضوع اساسی را با مقام‌های طالبان مطرح کرده است.

نخست، اسلام‌آباد خواستار تحویل رهبران تحریک طالبان پاکستان شده که به گفته منابع، در افغانستان به سر می‌برند. گفته می‌شود پاکستان نشانی و مختصات محل حضور این افراد را نیز در اختیار طالبان قرار داده است.

دوم، هیئت پاکستانی از طالبان خواسته است مانع ورود جنگجویان افغان به خاک پاکستان و مشارکت آنان در درگیری‌های مسلحانه علیه حکومت این کشور شوند.

سوم، پاکستان خواستار فروش خانه‌ها، املاک و دارایی‌های طالبان در این کشور به حکومت پاکستان و خروج دایمی صاحبان این املاک از خاک خود شده است.

چهارم، هیئت پاکستانی خواستار بسته‌شدن قنسل‌گری هند در شهر جلال‌آباد شده است.

پنجم، اسلام‌آباد از طالبان خواسته است مانع انتقال کمک‌های لوژستیکی روسیه از مسیر افغانستان به ایران شوند؛ خواستی که به نوشته معنوی، بیشتر در راستای منافع متحدان منطقه‌ای پاکستان مطرح شده است.

پاسخ طالبان به خواست‌های اسلام‌آباد

فضل احمد معنوی نوشته است که طالبان در برابر برخی از خواست‌های پاکستان موضع مثبت نشان داده‌اند، اما در مقابل، خواستار امتیازهای متقابل شده‌اند.

به نوشته او، طالبان با تحویل رهبران تحریک طالبان پاکستان موافقت اولیه نشان داده‌اند، اما خواستار بسته‌شدن تمام دفاتر و مراکز آموزشی مخالفان خود در پاکستان شده‌اند.

منابع مورد استناد معنوی می‌گویند طالبان در این زمینه اسنادی را به طرف پاکستانی ارائه کرده‌اند که به ادعای آنان، حضور دفاتر و مراکز آموزشی مخالفان طالبان در پاکستان و ورود افراد مسلح از خاک این کشور به افغانستان با حمایت آموزشی و لوژستیکی اسلام‌آباد را نشان می‌دهد. در این زمینه، به درگیری‌های نورستان نیز اشاره شده است.

در مورد جلوگیری از ورود جنگجویان افغان به پاکستان نیز طالبان پاسخ مثبت داده‌اند؛ اما خواستار انتقال امکانات و بودجه‌ای شده‌اند که ایالات متحده و کشورهای غربی برای کنترل این روند در اختیار پاکستان قرار می‌دهند.

استدلال طالبان این بوده است که بدون دریافت منابع مالی و امکانات لازم، توانایی کافی برای کنترل مرزهای شرقی و جنوبی افغانستان را ندارند.

در موضوع املاک و دارایی‌های طالبان در پاکستان، این گروه با فروش آن‌ها موافقت کرده، اما خواستار شده است که حکومت پاکستان این املاک را مطابق نرخ روز بازار خریداری کند.

درباره قنسل‌گری هند در جلال‌آباد نیز طالبان با بسته‌شدن آن موافقت کرده‌اند، مشروط بر این‌که قنسل‌گری پاکستان در همان شهر نیز بسته شود.

با این حال، طالبان خواست پاکستان درباره جلوگیری از انتقال کمک‌های لوژستیکی روسیه از مسیر افغانستان به ایران را رد کرده‌اند. آنان تأکید کرده‌اند که در منازعات میان ایالات متحده و کشورهای عربی با ایران، جانب ایران را نخواهند گرفت.

مهلت یک‌ماهه؛ احتمال تشدید تنش میان پاکستان و طالبان

به نوشته فضل احمد معنوی، دو طرف برای اجرای تعهدات مطرح‌شده در این نشست، مهلتی یک‌ماهه تعیین کرده‌اند؛ اما اختلافات عمیق و بی‌اعتمادی متقابل میان اسلام‌آباد و طالبان، عملی‌شدن این تفاهم‌ها را با دشواری‌های جدی روبه‌رو می‌کند.

پاکستان در دو سال گذشته در برخورد با طالبان سیاست یک‌دستی نداشته و میان افزایش فشارها و تلاش برای کاهش تنش در نوسان بوده است. این رویکرد را می‌توان بخشی از تلاش اسلام‌آباد برای جلب حمایت کشورهای منطقه، همسایگان افغانستان، ایالات متحده و کشورهای غربی در منازعه با طالبان دانست.

در مقابل، تعامل و حمایت تاکتیکی روسیه و ایران از طالبان، محاسبات منطقه‌ای پاکستان را پیچیده‌تر کرده است. این وضعیت، در کنار اختلافات امنیتی دو طرف، دستیابی به تفاهمی پایدار را دشوار می‌سازد.

معنوی در پایان ارزیابی کرده است که مهلت یک‌ماهه تعیین‌شده، به‌جای حل اختلافات میان دو طرف، ممکن است زمینه‌ساز دور تازه‌ای از تقابل و تشدید تنش میان پاکستان و طالبان در ماه‌های آینده شود.