انتقاد سازمان ملل؛
آمنه محمد: زنان در افغانستان با محدودیت هایی از جمله آموزش، کار، امنیت و آزادی رفت‌وآمد روبه‌رو هستند

«میلیون‌ها زن و دختر در افغانستان با محدودیت‌های شدیدی در زمینه‌ی حقوق پایه‌ای خود از جمله آموزش، کار، امنیت و آزادی رفت‌وآمد روبه‌رو هستند.»

بریانیوز:(سه شنبه۱۶جدی۱۴۰۴) امینه محمد، معاون منشي عمومي سازمان‌ملل‌متحد، با انتقاد از ادامۀ محدودیت‌ها بر زنان و دختران در افغانستان گفته است که ممنوعیت کار، آموزش و محدودشدن حضور زنان در مکان‌های عمومی هم‌چنان پابرجاست.

او در پیامی در شبکۀ اجتماعی ایکس نگاشته که حقوق زنان در همه جا، حقوق بشر است.

ممتاز یوسف‌زی فعال عرصۀ حقوق زنان، می‌گوید: «حضور دفتر یوناما در افغانستان بیش‌تر جنبۀ سیاسی دارد تا بتوانند موضوع‌های سیاسی، از جمله آموزش و تعلیم دختران را پیگیری کنند؛ اما در چهار سالی که این دفتر فعال بوده، نتوانسته‌اند در بخش بازگشایی مکتب‌ها پیش‌رفت قابل توجهی داشته باشند.»

در همین حال، شماری از دختران در کشور با ابراز نگرانی از آیندۀ تحصیلی‌شان، از امارت‌اسلامی می‌خواهند که هرچه زودتر زمینۀ بازگشایی مرکزهای آموزشی و ادامۀ تحصیل دختران را فراهم کند.

به گفتۀ آنان، محرومیت از آموزش، فرصت‌های زندگی و نقش‌آفرینی اجتماعی دختران را به‌گونۀ جدی محدود کرده است.

ندا آریا، دانش‌آموز، می‌گوید: «صنف یازدهم مکتب بودم که درهای مکتب‌ها بسته شد. بعد ارتقا یافتیم و بلاخره مکتب را تمام کردیم، اما درهای دانش‌گاه‌ها بسته است و آیندۀ خود را تاریک می‌بینم.»

رابعه، دانش‌جو، چنین گفت: «از امارت‌اسلامی می‌خواهم که این محدودیت‌ها را علیه مادران و خواهران‌شان پایان دهند؛ بگذارند ما مکتب و دانش‌گاه برویم، چون جامعۀ ما به داکتر زن، سیاست‌مدار و معلم زن نیاز دارد.»

هرچند امارت‌اسلامی‌ به‌تازگی دربارۀ حقوق زنان و دختران بالخصوص حق آموزش و تحصیل اظهار نظری نکرده است؛ مگر پیش‌تر مقام‌های امارت‌اسلامی گفته‌اند که حقوق زنان و دختران در کشور در چارچوب شریعت اسلامی تامین است.

به تاریخ ۲۹ قوس نیز دانش آموزان دختر از حکومت سرپرست امارت اسلامی خواستند تا  اجازۀ رفتن به مکاتب و دانشگاه ها برای شان داده شود.

بیست‌ونهم قوس روزی‌ست که برای دختران، یادآور ممنوعیت آموزش‌های عالی آنان در دانش‌گاه‌هاست. سه سال پیش، در همین‌روز، وزارت تحصیلات‌عالی امارت‌اسلامی‌ تحصیل داشنش‌جویان دختر را به تعلیق درآورد.

شبانه طاهری، دانش‌جوی سال سوم اقتصاد در یکی از دانش‌گاه‌های کابل، می‌گوید پس از آگاه‌شدن از خبر ممنوعیت دختران در دانش‌گاه‌ها، نسبت به آینده‌اش ناامید شده است.

او می‌گوید: «زمانی که آگاه شدم دانش‌گاه‌ها بسته شده و ما دیگر نمی‌توانیم ادامه تحصیل بدهیم، بسیار ناامید شدم. در خانه، تمام خانواده ما ناراحت شدند، چون نمی‌توانستیم مانند دختران در کشورهای دیگر تحصیل‌مان را به پایان برسانیم.»

در همین حال، شماری از دانش‌جویان دختر در کشور از امارت‌اسلامی می‌خواهند که هرچه زودتر دروازه‌های دانش‌گاه‌ها را به روی دختران بازگشایی کند.

صدف، دانش‌جو، گفت: «سال نخست دانش‌گاه را در رشته‌ی طب می‌گذراندم که دانش‌گاه‌ها بسته شد. ناامید شدم و آینده‌ی خود را در تاریکی می‌بینم. خواست ما از امارت‌اسلامی این است که هرچه زودتر دانش‌گاه‌ها را به روی دختران باز کنند.»

در همین حال، برخی استادان دانش‌گاه‌ها هُش‌دار می‌دهند که ممنوعیت دختران از دانش‌گاه‌ها پیامدهای منفی برای جامعه به هم‌راه دارد.

ساجده محمدی، استاد دانش‌گاه، می‌گوید: «بیش از چهار سال می‌شود که دختران از تحصیل و کار دور مانده‌اند و این نشان‌دهنده‌ی آن است که نیم‌پیکر جامعه به‌سوی فلج‌شدن می‌رود و این وضعیت می‌تواند در آینده بحرانی خطرناک را رقم بزند.»

هرچند امارت‌اسلامی‌ به‌تازگی دربارۀ ممنوعیت دختران از دانش‌گاه‌ها اظهار نظری نکرده است؛ مگر پیش‌تر ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی امارت‌اسلامی، در گفت‌وگو یک تلویزیون خصوصی دربارۀ آموزش دختران گفته بود که کار روی این موضوع ادامه دارد تا مجوز دقیق شرعی برای آن فراهم شود.