مهاجران میان دو بن بست؛ بازگشت از سرناچاری در سایۀ بی سرنوشتی و بیکاری

مهاجران میان دو بن بست؛

بازگشت از سرناچاری در سایۀ بی سرنوشتی و بیکاری

بریانیوز:(سه شنبه، ۱۴دلو ۱۴۰۴) منابع داخلی گزارش داده‌اند که ۳۰۸ خانواده مهاجر، روز گذشته به افغانستان بازگشته‌اند؛ بازگشتی که برای بسیاری نه از سر انتخاب، بل از سر ناچاری توصیف می‌شود.

بر بنیاد گزارش خبرگزاری باختر، ۲۳ خانواده از طریق پل ابریشم نیمروز، ۱۲ خانواده از مسیر اسلام‌قلعه هرات، ۱۲ خانواده از گذرگاه اسپین‌بولدک قندهار و ۲۶۱ خانواده از طریق تورخم ننگرهار وارد کشور شده‌اند. دو روز پیش از این نیز حدود ۳۰۰ خانواده دیگر به افغانستان برگشته بودند.

در همین حال، سازمان ملل متحد هشدار داده است که وضعیت بازگشت‌کنندگان نگران‌کننده است. به گفته این نهاد، تنها ۱۱ درصد از مهاجرانی که به کشور بازمی‌گردند، شغل دارند و اکثریت آنان با بیکاری، فقر و نبود خدمات اولیه روبه‌رو هستند.

بر اساس آمار سازمان ملل، تنها در سال ۲۰۲۵ میلادی حدود ۲.۸ میلیون مهاجر افغانستان از ایران و پاکستان به کشور بازگشته‌اند؛ مهاجرانی که بسیاری از آن‌ها میان مشکلات ماندن در کشورهای میزبان و دشواری‌های بازگشت به افغانستان، عملاً «له» شده‌اند.

نهادهای امدادرسان بین‌المللی هشدار می‌دهند که بدون برنامه روشن برای اشتغال و حمایت اجتماعی، موج بازگشت مهاجران می‌تواند بحران انسانی موجود در کشور را عمیق‌تر سازد.

افغانان تازه اخراج‌شده از برخورد نادرست پولیس پاکستان شکایت دارند

افغانانی که به‌تازگی از پاکستان اخراج شده‌اند، از رفتار نادرست پولیس آن کشور شکایت کرده و از کابل و اسلام‌آباد می‌خواهند که از راه گفت‌وگو به مشکلات افغان‌های مقیم پاکستان رسیدگی کنند.

وزیرخان یکی از افرادی است که می‌گوید توسط پولیس پاکستان به زور اخراج شده است. او می‌گوید تمام دارایی‌ها و وسایل خانه‌اش در آن‌جا باقی مانده و اکنون که به کابل بازگشته، در هوای سرد کابل به هیچ‌گونه امکانات اولیه زندگی دسترسی ندارد.

وزیرخان  می‌گوید: «همه چیز ما آن‌جا باقی ماند، موترسایکل و دیگر وسایل را از ما گرفتند و هنوز هم قرض‌دار بسیاری از مردم هستم. نیازهای ما بسیار زیاد است و بیمار هم داریم.»

آنان همچنان از امارت اسلامی و نهادهای کمک‌رسان خواستار فراهم‌سازی سرپناه، ایجاد فرصت‌های کاری و تأمین کمک‌های اولیه در فصل زمستان هستند.

حبیب‌الله، یکی دیگر از اخراج‌شدگان از پاکستان، می‌گوید:«از حکومت‌های افغانستان و پاکستان می‌خواهیم که برای حل مشکلات مردم تلاش کنند. زمستان است و هر خانواده کودک دارد، بازگشت بسیار دشوار است.»

علی‌خان، از دیگر اخراج‌شدگان از پاکستان، می‌گوید: «اگر خانه یا زمینی در اختیار ما بگذارند، بسیار خوب می‌شود و سایر مصارف روزمره را خودمان تأمین می‌کنیم.»

شماری از فعالان حقوق مهاجران نیز بر فراهم‌سازی امکانات بیشتر برای مهاجران بازگشته به کشور تأکید می‌کنند.

عبدالرازق عدیل، فعال حقوق مهاجران، می‌گوید: «کمک‌ها نباید تنها به توزیع گندم و پول نقد در مرز محدود باشد. ادغام پایدار در جامعه رمز موفقیت است. حکومت و نهادها باید تلاش کنند تا بازگشت‌کنندگان از مصرف‌کننده به تولیدکننده تبدیل شوند.»

پیش از این، شماری از مهاجران افغان مقیم پاکستان خواستار تعیین مهلت سه‌ماهه برای بازگشت به کشور شده بودند.